بهار است اما دلم یخ زده است دیگر هیچ دلیلی برای نوشتن ندارم امروز هم دوباره از تنهایی می نویسم از بی کسیهایم و از دور شدن هروز تو دیگر به تکرار زمان هم اعتقادی نیست من بی تو می مانم اما عاشقت دیگر هرگز برای حرفهایت برای کارهای دنبال دلیل نمی گردم تو برای دوست نداشتن و انکار من دلیل داری اما من هنوزم هم هیچ دلیل برای نخواستنت نیافتم جز اینکه هنوز هم دوستت دارم .

هنوز هم دوستت دارم

امشب باز به اوج رسيده ام به لحظه اي مقدس كه از تو دور مي شوم وبه معبودم نزديك از تو گريزان مي شوم وبه خدايم نزديك واي كاش غم دوري مرا مجبور نكند تا به اوكه خود مي داند بگويم:

 كه چگونه شب را مهمان دائمي قلبم كردي..................

امشب سيل اشكهايم مرا به بي نهايت غم مي برد وباز تو نيستي كه در اين غمخانه پناهم شوي چه تاريك است چه سرد است و چه تنهام...............

ديگر نايي نمانده است انگشتانم از سرما سرخ گشته رنگي كه تو دوست داري

دلم مي خواست مي شد براي آخرين بار سر بر سينه انت بگذارم و با تمام وجودم اشك بريزم و تنهايي ام را كه تمام اين سالها تحمل كردم يك شبه و يكجا برايت بگويم

برايت بگويم كه چگونه حصار كينه سر بر فلك كشيد و تو را از من دور ساخت بگويم كه چگونه جاي جاي وجودم در آتش سوءتفاهمي سوخت كه حتي تو هم نفهميدي ..........

سالها گذشت و انتظار گفتن حقيقت بر دلم ماند اما مي خواهم بگويم تنم از چه اين گونه شكسته شده مي خواهم بگويم كه چگونه اين قفل سكوت تو را از من گرفت بگويم كه قلبم چگونه در اين سالها در تب نبودنت سوخت بي آنكه بداني

بازم هم آسمان پا به پایم پیش می آید وباز هم تو نیستی...

از پس سکوتی مبهم به گذشته نگاه می کنم و در جای جای گذشته ردپای تو را میابم ردی که سالهاست اینجا جامانده یاد ساحل دریا افتادم وقتی آن روز نامت را بر ماسه ها نوشتم دریا نامت را پاک کرد فریاد ها زدم وشکایتها کردم اما از فراسوی همان دریا ندایی آسمانی وعده عشقی جاوید را داد ...

سالها گذشت و از پس تمام سختی ها تنهای تنها بازم هم نام تو در قلبم جاوید ماند.

هنوزهم آخرین دیدارمان در یادم هست چشمهای مهربانت بارانی بود و دستهایت که همیشه پناهم بود یخ زده بود و حتی گرمای عشق مرا نیز باور نداشت ...

آن روز چه عاشقانه بهم قول دادیم که هرگز دستهایمان خالی ازعشق نماند...

اما چه حاصل از این قول نمی دانستم اشک چشمانم تو را از من می راند نمی دانستم سکوت آن روزها می شود دیوار بلند انکار عشقمان و روزی حاشا می کنی عشقم را...

و امروز تو در اوجی با دیگری مثل همه روزهایی که در آرزوهایم با تو بودم باز هم آرزو می کنم با تو بودن را و تو باز هم با دیگری آرزو می کنی نبودنم را...

سلام

تازه اومدم تا از طوفانی بنویسم که تو ازش فرار کردی کاش فقط باورم می کردی