ترکم نه ،خلاصم کن

وقتی که نفس منگه

وقتی که تو ميری و

مصلوب تو دلتنگه

وقتی که يه بغض بد

فرجام نفس هامه

وقتی که بدون تو

هر عقربه ناکامه

مصلوب تو بودم تا

با تو ابدی باشم

می مونم می پوسم

بعد از تو که تنها شم

اعدامی چشماتم

عاشقترم از هر بار

وقتی که تو ميری و

می ميرم از اين تکرار

وقتی که تو ميری

می ميره غزل گويی

خط می خوره روياهام

از ترس فراموشی

رضا!قسمت ميدم 

می خواهم باور کنم که آمدی تا بمانی

وبه دنیای خاکستری من رنگی تازه بزنی

رنگی سرخ به همان سرخی که خودت عاشق شدی

به همان سرخی که مرا عاشق کردی

بگو که می مانی نفسم

بهار آرزوهایم به دنیای پاییزی من خوش آمدی

 تو می گویی حالا ما شدیم

پلی شکسته بین ماست

فاصله کم نمی شود

هیچ یک از ما دو نفر

سمت خطر نمی رود

عشق دچار ترس وبیم

پلی شکسته بین ماست

به یکدیگر نمی رسیم

هراس از سقوط ها

همیشه مانع شده اند

چه ساده قلب های ما

به جبر قانع شده اند

زمین ستاره را به خود

خودی تر از سنگ ندید

کدام جاذبه تو را

به سمت دیگری کشید

پشت به ماجرا شده

گریه مگر سیل شود

پر کند این شکاف را

که قایقی پیش رود

پلی شکسته بین ماست

در این طرف که درد ماند

به آن طرف نگاه کن

زنی بدون مرد ماند

اگر چه در قصه ما

فاصله ناگزیر بود

کاش که مرد حادثه

شکست نا پذیر بود

کاش که مرد حادثه

شکست نا پذیر بود

کاش که مرد حادثه

شکست نا پذیر بود

سلام ...
گریه ها امانم را بریده اند. می خواهم حرف بزنم. دلم آنقدرگرفته است، که می

خواهم به اندازه هزارقرن گریه کنم. می خواهم نباشم. حس می کنم جایی ازقلبم

سوراخ شده است. خسته ام ازتو، از همه، دیگر نمیخواهم باشم ...

صداقت ،کمترخریداری دارد.معامله ،به زیور و زینت و ظاهراست. صداقت را جوابی جز

 ناسزاگویی های بی رحمانه هیچ نیست. جای دوست و دشمن عوض شده است.

خاطر کسی را که بخواهی خاطرت را پریشان وخط خطی می کند.

ازعشق بالاتر، دوستی است. و از دوستی بالاتر ، فهمیدن است. به عشق کسی

نیاز ندارم. به دوستی کسی نیاز ندارم. نیازمند کسی هستم که مرا بفهمد. مرا با

همه بدی هایم. مرا با همه دارم ها و ندارم هایم. مرا آنگونه که هستم بفهمد.